/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
Ontdek het Belle Époque
Home » Leven » Vermaak » Parijs

Vermaak in Parijs rond 1900

Centrum van het Belle Époque

Parijs was rond de eeuwwisseling een bijzonder welvarende stad en dat staken de Parijzenaars beslist niet onder stoelen of banken. Iedereen die het zich maar een beetje kon veroorloven stortte zich in het goede leven. Dat was in tal van sectoren te merken, zoals bijvoorbeeld in de kunst en de mode. Het was echter ook beslist te merken aan het uitgaansleven dat ongekende vormen aannam en tal van toeristen trok. Het maakte dat er een heuse vermaaksindustrie ontstond. Parijs was zonder twijfel het centrum van het Belle Époque.


 

 Place Concorde

Friedrich Perlberg - ' Place de la Concorde Paris'  1900

 

Het Parijse uitgaansleven

Met name onder de gegoede burgerij werd de nieuwe welvaart duchtig gevierd. Men liet zich, gekleed in laatste mode, veelvuldig zien op de bal masqués en in de salons, bij het cabaret of de paardenrennen en in de casino’s. Men flaneerde graag over de brede boulevards van Baron Haussman en hield van opzichtige opsmuk.

Parijse restaurants deden ook goede zaken. De ‘haute cuisine’ werd geboren dankzij topkok Georges Auguste Escoffier.

Het Parijse toneel was ondertussen het beroemdste ter wereld. Iedere zichzelf respecterende acteur of actrice hoopte ooit in Parijs te kunnen aantreden. Er was er echter maar één de allergrootste onder de Parijse sterren. Haar naam was Sarah Bernhardt, ook wel bekend als 'La divine Sarah'. Naar verluid liep haar publiek betoverd het theater uit, na haar te hebben zien spelen.

De nachtclub Moulin Rouge bouwde ondertussen een roemruchte naam op. Dat kwam niet in laatste plaats omdat er een dans werd gedanst die voor die tijd als erg pikant gold: de cancan. Bij deze dans gooide een lange rij aangehaakte danseressen de benen zo hoog de lucht in dat je hun knielange, met kant versierde onderbroeken kon zien. In grote delen van de westerse wereld werd er schande van gesproken, maar toch werd dit dé dans bij uitstek van het Belle Époque. En sommige danseressen van de Moulin Rouge werden wereldberoemd. De bekendste onder hen was, opmerkelijk genoeg, een Amerikaanse. Ze heette Loïe Fuller en zou later ook in haar vaderland nog succesvolle tournées houden. 

Tussen 1893 en 1913 verdubbelde de omzet van wat je de Parijse vermaaksindustrie kunt noemen. Dat kwam ook door de vele toeristen. 

 

expo-universelle-paris-1900.large.jpg

Overzicht van de wereldtentoonstelling in Parijs in 1900

 

Wereldtentoonstellingen

Er werden ook verschillende keren wereldtentoonstellingen in Parijs georganiseerd. Deze werden geacht de grandeur van wat de Fransen zelf zagen als de hoofdstad van de wereld, te onderstrepen. Zo waren er tentoonstellingen in 1889 (met de Eiffeltoren als verbijsterend middelpunt), 1900 en 1905. Deze tentoonstellingen waren niet alleen een serieuze zaak. Gedeeltelijk waren het ook pretparken avant la lettre, met reuzenraden en ander amusement.

In 1900 pakte de stad echt goed. Het begin van de nieuwe eeuw werd in Parijs gevierd zoals nooit eerder vertoond. Behalve een nieuwe wereldtentoonstelling werden er die (snikhete) zomer ook de olympische spelen gehouden.

 

De dag van de 'beau monde'

Ook het gewone, dagelijkse leven werd ingericht op het nieuwe leven. Voor de adel, hoge burgers, en intellectuele elite, vaak betitelt als de 'beau monde' (mooie wereld) van Parijs, begon de dag minzaam rond een uur of 11 met een laat ontbijt en een glas champenoise. Om 4 uur 's middags nam men plaats aan een met damast gedekte tafel voor het middagmaal. Om tien uur volgde tenslotte het copieuze avondmaal, met volgens goed Frans gebruik veel wijn.

Dat was relatief gezien niet een klein beetje decadent. Arbeiders stonden ondertussen 12 uur achtereen in de fabriek. Pas in 1905 werd in Frankrijk een 10-urige werkdag ingevoerd.

 

 

Bronnen

  • Blom Ph. - 'De duizelingwekkende jaren. Europa 1900-1914.' Amsterdam 2010
  • Opitz P.J. - 'De kroniek van onze eeuw. 1900-1909.' Utrecht 1998
  • Wikipedia (www.wikipedia.nl) - 'Belle Époque'